28 فروردین 1405

مرثیه می گیرم زمستان بی برگ را

برای برف
برای بارانبرگ زمستانی
برای بوته های بی پناه بیابان
برای گونه های گیاهان
مرثیه میخوانم.
برای لک لک هایی که رفته اند
برای پرستوهای بی کوچ
برای کوچه های بی نم
برای ابرهای نزار سترون
برای ناودان های خشکیده بر لب بام
برای چشم های بی منظره ام
برای خاطره های کهنه ی باران و سبزه و رود
مرثیه می خواهم

 

یزد. 2 بهمن 95

    اولین دیدگاه را شما بنویسید

ارسال دیدگاه