منبر های آذر ماه ۱۳۹۲

نگارش در تاریخ ۴ دی ۱۳۹۲ | ارسال شده در بخش اطلاع رسانی | هیچ نظری

منبرهای آذر ماه ۱۳۹۲

ــــــــــــــــــ

یزد

نشانی: میدان شهدای محراب – نرسیده به میدان ابوذر- دست راست بعد از داروخانه سهروردی- روبروی هنگ ژاندارمری- منزل مهندس خوشنام 

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – به دعوت سرکار خانم خوشنام

از  پنج شنبه ۲۸  آذر  تا یک شنبه ۱  دی ماه – چهار شب-

شب ها از ساعت نوزده و سی دقیقه تا بیست و ده دقیقه.

موضوع: عینیت یافتن گوهر دین در جامعه – مهم ترین شیوه ها برای دفاع از گوهر دین-

چکیده: این مقوله را بحثی پیچیده می یابم که به ضرورت نیاز جامعۀ معاصر به آن تن داده ام و برای بازگویی و جستجو در زوایای آن رنج مضاعفی را بر خود هموار ساخته ام. امر ستیزه با دین تاریخچه ای دراز دارد. در تاریخ معاصر غرب و نیز تاریخ معاصر کشور ما یکی از بزرگ ترین جریان های ستیزه گر با دین و معنویت، فلسفۀ مارکسیستی-کمونیستی بود. دکتر تقی ارانی را که آذر ماه یادآور سرنوشت وی و گروه موسوم به ۵۳ نفر از همراهان اوست، باید بزرگ ترین و علمی ترین چهرۀ ستیزه گر با دین در تاریخ معاصر ایران پس از مشروطیت بر شمرد. نوشته های دکتر ارانی در رد فلسفی مبانی دین و اثبات اندیشه های مارکسیتی در سطح خاورمیانه عربی و کشورهای اسلامی کم مانند بوده است. این حرکت با چاشنی سیاست مبارزه با رژیم شاه بر قدرت تخریبی آن می افزود. حزب توده پرچم دار این جریان و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی حامی آن بود. به یقین اگر در برابر این هجوم بی امان، جریان دفاعی قدرتمندی که اندیشمندان نوگرای حوزه و روشنفکران مسلمان دانشگاهی آن را رهبری می کردند حضور نمی داشت، بارو های دین و آیین در این سرزمین بسی آسیب های جبران ناپذیر به خود می دید. اسلام سنتی موجود و در حال احتضار، به جامانده از دوران قاجار و آسیب خورده در جریان های بیداری/آزادی غربی هرگز نمی توانست از خود دفاع کند و نسل های جوان را در دامان دین نگاهدارد. در این میانه کسانی چون علامه طباطبایی و شاگردانی چون استاد شهید مرتضی مطهری از حوزه و کسانی چون مهندس بازرگان و دکتر علی شریعتی از دانشگاه و خیل روشنفکران مسلمان توانستند در این باره سد دفاعی بسازند و حریم دین را حمایت کنند. قصد من اکنون آن نیست که چند و چون ستیزه گری با دین را در این دوران بازخوانی کنم. بلکه می خواهم بگویم که این جریان ستیزه گر هنوز در لایه های اجتماعی ما در جریان است و خود را بازآفرینی می کند و اشکال تازه ای را تجربه می کند.برای نمونه در تازه ترین ایمیلی که پیوند با دین ستیزی های معاصر دارد- و کم نیستند این گونه پاره نوشته ها- و به تازگی به دستم رسیده است به بهانۀ آمار درآمد سالانۀ بالای کلیسا به مسئلۀ دین و دینداری پرداخته و آن را از بنیان جعلی و برای دوشیدن مردمان خوانده است. دو مضمون از اول و آخر این نامه چنین است که دین اختراع بشر استثمار گر برای چاپیدن مردمان بوده و تاریخ آینده شاهد خواهد بود که بزرگ ترین استثمار گر تاریخ را انگلستان و…نمی توان خواند بلکه این دین بوده است که بزرگ ترین استثمارگری و استعمار گری را داشته است.

این بیراهه گویی بخشی از پرگویی مخالفان دین و معنویت در جامعۀ معاصر ماست. نگفته پیداست که آن چه حربۀ ستیزه با دین را تیزتز می کند نابسامانی جامعه دینداران و مدعیان دین است. برای فهم ناکارامدی دین برای دفاع از خود در وضعیت کنونی اش ، باید توجه داشت که دین در شکل کنونی سنتی اش به سه گونه کنش وابسته است. یکی گواهی دادن به دین است. به این صورت که فرد بگوید مسلمان است. یعنی اسلام شناسنامه ای را اعلام کند و تابعیت دینی خود را رسما اعلام کند. دوم این که مجموعه ای از اعتقادات دینی -به تفاوت افراد و با اندازه های کم وزیاد- را در ذهن داشته باشد. گاهی آن را مانند تلقین میت و در همان حد و اندازه ها بازگو هم بکند. سومین شکل آن پرداختن به مناسک دینی و ظواهر شرعی است. نماز و روزه و حج و مسجد و جماعت و اذان و تعظیم شعائر و سوگواری بر اهل بیت (ع) و …نمونه های آشکار این شکل سوم است. در فهم سنتی از دین همۀ زنده بودن دین به سه گانه های یاد شده مربوط می شود. اگر چه همواره سهم بخش سوم را پر رنگ تر می بیند. جمله های معروفی از بزرگان و شخصیت های دینی/فقهی می توان شاهد گرفت که برداشت بخش اعظم بزرگان کنونی بر این باور اند که فقط مناسک و ظواهر دینی می تواند برج و باروی دین و معنویت را از گزند ستیزه گران حفظ کند و کشتی دین را از امواج تند باد های برانگیخته برهاند. هر چند شکی نیست که دین در مناسک و ظواهرش خود را آفتابی و عیان می تواند کرد اما مسئلۀ بقا و پایداری دین مقوله ای فراتر از نمایش دین است. …

این شب ها پس از سخنان من نوبت به گفتار جناب آقای دکتر حسین فریدونی می رسد. این جانب با دکتر فریدونی هم چنان که افتخار هم استانی بودن را دارم که هر دو از استان همدانیم. او از شمال الوند شهر همدان و من از جنوب الوند، شهرستان تویسرکان. علاوه این که هر دو به حوزۀ معارفی خراسان، یعنی مکتب تفکیک پیوست داریم. با این تفاوت که او از حوزۀ شاگردان مرحوم آیت الله خلبی (تولایی)  و من از حوزۀ مستفیدان از مشرب صاحب الخیات جناب علامه محمد رضا حکیمی هستم. شب آخر که فرصتی برای من هست ان شالله در مجلس جناب فریدونی به استفاده و استماع خواهم نشست.

ــــــــــــــــــ

یزد

نشانی: چهار راه بعثت- خیابان سید گلسرخ- حسینیه کوشک نو 

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – به دعوت آقای رهوار زاده

از  چهار شنبه ۲۷  آذر  تا شنبه ۳۰  آذر ماه – چهار شب-

شب ها از ساعت هیجده و سی دقیقه تا نوزده و پانزده دقیقه.

موضوع: مسئولیت ما در قبال پیشوایان معصوم (ع)

چکیده: ما بیشتر با واجبات و مستحبات فقهی/رساله ای آشناییم و از واجبات و مستحبات یا همان فرائض و معروف های ایمانی و ولایی و اخلاقی غافل هستیم. مثلا وقتی پیامبر (ص) می فرماید طلب العلم فریضه علی کل مسلم و مسلمه (به حسب نسخه بدل های حدیث) سخن از فریضه ای است که از گهواره تا گور را در بر می گیرد. فریضه ای که تمام عمر و لحظه های آگاهی انسان را از کودکی تا مرگ در بر می گیرد. با این وجود اثری از این واجب پیوسته و بی توقف در هیچ شماره ای از شمار هزاران مسئلۀ فقهی رساله های عملیه نمی توان از آن سراغی جست. مثال دیگر تربیت فرزند است که برای پدر و مادر و اولیای وی فریضه ای واجب است که از آن نمی توان دست کشید. اما این واجب غیر قابل چشم پوشی در کدام شماره از شمار رساله های توضیح المسائل یاد شده است؟ این واجب را باید در واجب ها و فرائض اخلاقی سراغ گرفت نه در رساله های فقهی. برای همین است که می گویم ما در برابر پیشوایان هدایت به فرائضی مامور هستیم که آن واجبات را در رساله ها نمی توان یافت.

 اولین مسئله در این مسئولیت شناسی فدایی بودن و از خود گذشتن در راه نگهبانی و دفاع از پیشوایان است. یکی از بهترین تعبیرها و گویا ترین جمله ها رادر دعای ندبه میخوانیم که می گوید؛ «بأبی انت و امی و نفسی لک الوقاء و الحمی؛ پدرم و مادرم و جانم فدای نگاهبانی و حمایت از شما باد.» این منش از عشق و شیفتگی ریشه می گیرد و به مرتبه ای بالا از معرفت و شناخت آنان پیوند دارد. بدون آگاهی خوب از گوهر وجود آنان و جایگاه تکوینی و معنوی آنان نمی شود انتظار دست یابی به این مرتبه از فعالیت را داشت. امام حسین (ع) در مدینه به وقت حرکت خود فرمود « من کان باذلا فینا مهجته…؛ هر آن که جان و هستی اش را در راه ما آمادۀ فدا کرده استف پس با ما به راه افتد…» به همین سبب در بارۀ آنان که با وی ماندند کفته شد «و بذلوا مهجهم دون الحسین علیه السلام؛ آنا جان و خون خویش را در راه خسین(ع) تقدیم کرده اند.»

دومین مسئله خدمتگزاری است. باید تشنۀ خدمت به آنان بود و آرزومند یاری به آنان نه دلدادۀ رحمت و طالب لذت از حضور آنان. پیشوایان دین خادم می خواهند نه زائر. زائر به بهرۀ خود دلبسته است و خدمتگزار به گذشتن از بهرۀ خود. زائر می آید تا بهره ببرد و تلاشگر می رود که بهرۀ خود را هزینه کند. البته باید توجه داشت که زائر قبر با زائر امام تفاوت دارد. با این همه نباید فراموش شود که زائران قبور و مزارات پیشوایان باید به احیای نام و راه پیشوایان بیاندیشند. باید از قبور آنان توشه و همت و اخساس تازه ای برای تلاش و اقدام بجویند. نه آن که به بهره های شخصی و لذت و انس با آن حرم های نورانی فریفته شوند واز مسئولیت های اساسی خود غفلت کنند.متون دینی در این باره بسیار روشن و راهگشاست. شهادت ها و گواهی هایی که در زیارات مأثور رسیده است با آگاهی بخشی هایی همراه شده است که دستوری برای همۀ دوره ها و زمان هاست. هنگاهی که زائران شهادت می دهند که آنان وارثان پیامبر ان اند و پیشوایان خیر و مبارزه و جهاد و مقاومت و صلح و انسانیت، می آموزند که باید مانند رود جاری و چونان آفتاب بلند اندیشه و روشنگر باشند. از حضور پیوسته  و انس بی مورد و ایستا با پیشوایان دین نهی نیز شده است. قرآن در ارتباط مسلمانان با پیامبر می فرماید «ولا مستأنسین لحدیث…؛ مبادا در ارتباط با پیامبر (ص) به گفتگوهای دراز و بی اثر انس بگیرید و دل خوش کنید…» گاهی ائمه معصومین (ع) پیروان خود را از حضور های مستمر اما بی فایده و تکراری و از سر بیکاری و یا عادت نهی کرده اند. امام صادق(ع) یکی از اصحاب را که سه روز پیاپی به حضور شان آمده بود توبیخ کرد و فرمود فردا به کار بازارت بپرداز و از حضور در خانۀ ما بپرهیز. 

سومین مسئله تلاش در جهت شباهت یافتن به پیشوایان معصوم در ظاهر و باطن است. به حد توانایی باید در هم شکلی با آنان کوشید و از فاصله های رفتاری و مرامی و اخلاقی با آنان کاست. خلق و خوی خود را با روش ها و منش های آنان هماهنگ تر ساخت و از تضاد های زشت میان اخلاقیات و رفتار های خود با آنان کاست. فرمان های نورانی « کونوا لنا زینا و لا تکونوا علینا شینا؛ زینت ما باشید و بر ما پیرایۀ زشتی ننهید» و «تخلقوا بأخلاق الروحانیین…؛ به اخلاق روحانیان قدسی صفت آراسته شوید…» و «کونوا دعاه الناس بغیر ألسنتکم؛ مردم را با عمل خود -و نه فقط به زبان- دعوت کنید و به بخوانید» همه برای رسیدن به این حقیقت است.

چهارمین مسئله گسترش اندیشه ها و مرام جاودانۀ آنان در سطح توده ها ومردم است. گفته اند «رحم الله عبدا أحیا أمرنا؛ درود خدا بر ان که کار ما و رسالت ما و اهداف ما را زنده کند». قرآن نیز پیش از همه گفته بود «فلولا نفر من کل فرقه منهم طائفه لیتفقهوا فی الدین و لینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم؛ چرا از جامعۀ مسلمانان بخشی کوچ نمی کنند و به محضر پیامبر نمی رسند تا به ژرف شناسی دین دست یابند و در بازگشت از این سفر آموزشی مردم خود را آگاه کنند…».

پنجمین مسئله حضور فعال، تأثیر گذار و آگاهانه در جریان های اقتصادی، اجتماعی، فکری-فرهنگی و سیاسی جامعه به سود جریان امامت است. این کوشش ها باید در راستای تقویت ژئوپلتیک/جغرافیای سیاسی و اجتماعی تشیع باشد و به تقویت مبانی مذهب و رونق گفتمان های اصلی شیعه بیانجامد. دعوت به ارتباط سازنده با پیروان مذاهب و ادیان دیگر در این راستا باید تحلیل و تفسیر شود و از جزئی نگری و محدود اندیشی در آن باره ها باید پرهیز کرد. تقویت رابطه های علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی با طوائف مختلف مردم و جوامع گونه گون به رشد و گسترش آرمان های پیشوایان کمک شایانی دارد. بسته ذهنی و برخوردهای افراطی به همین اندازه موجب تبه شدن گفتمان شیعی و گریز از مبانی آن خواهد شد.

ــــــــــــــــــ

تفت

نشانی: تفت – میدان شاه ولی- خیابان ضلع شمالی – خیابان روبروی نخل کهنه- مسجد

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – دعوت آقای جماعتی به جهت سالگرد یکی از معلمان تفت

چهار شنبه ۲۷ آذر ماه

شب از ساعت هیجده و سی دقیقه تا نوزده و پانزده دقیقه.

موضوع: حضور ارادۀ خداوند و اولیای خدا در زندگی انسان 

چکیده: از امام علی (ع) روایت است که فرمود من خدای را به دو چیز شناخته ام؛ یکی فسخ العزائم و دیگر نقض الهمم. ارادۀ خدا در زندگی انسان حضوری فراتر از فهم ما و دقیق تر از اوهام ما دارد. این دو مشخصۀ اراده و همت را شاید بتوان با اراده و طلب فلسفی-عرفانی تنظیر کرد و یا هماهنگ دانست. ولی آن چه مهم تر می نماید آن که این حضور شکفت انگیز که هم آشکار است و هم پنهان، حیرت انگیز ترین و راز آلود ترین بخش از معارف دینی ماست. قدرت و ارده خدا بر همه پیز حاکم است. اگر این نفوذ و حاکمیت و سلطنت تکوینی فهم شود می توان به این معرفت دقیق نیز دست یافت که اولیائ خدا به اذن الاهی به همین توانایی و قدرت مجهز اند. جایگاه امام عصر ارواحناا له الفداء به گونه ای است که پیش از آدمی و فراتر از او نفوذ امر و ارداه دارد و قدرت بر اصلاح و تغییر و یا توقف اراده و طلب آدمی.

ــــــــــــــــــ

تفت

نشانی: تفت – محله شوده سفلی (زادگاه آیت الله شیخ حسنعلی امام جمعه فقید بفت) – حسینیه شوده سفلی 

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – دعوت آقای جماعتی

از  جمعه ۲۲  آذر  تا سهشنبه ۲۶ آذر ماه -پنج شب-

شب ها از ساعت هیجده و ده دقیقه تا هیجده و پنجاه و پنج دقیقه.

موضوع: قساوت قلب و علل أن – از احوال قلب و صفات آن با رویکرد سیر و سلوکی (دنباله و تکرار بحث)

چکیده: عوامل پنچ گانه ای از مجموعل عوامل سختدلی در این بحث ها گفته آمد. ارتکاب گناه؛ ترک ذکر و یاد خدا؛ پر خوری و پر نوشی؛ زیاده خوری؛ لقمۀ شبهه، مواردی بود که به همراه مقدماتی از بحث مانند جایگاه قلب در معرفت اندوزی؛ روشنایی و ظلمت قلب؛ تک قلبی بودن آدمی؛ و مرکزیت قلب برای عشق و شیفتگی ، در این شب ها گفته شد.

ــــــــــــــــــ

میبد

نشانی: محله و خیابان فیروزآباد- حسینیه سید الشهداء (چرخو)

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – دعوت آقای محسن رشیدی

از  شنبه ۱۶  آذر  تا جمعه ۲۵ آذر ماه -ده شب-

شب ها از ساعت بیست تا بیست و یک.

موضوع: نیاز های اجتماعی ما از نگاه دین

چکیده: 

ــــــــــــــــــ

میبد

نشانی: بلوار رشیدالدین- کوچۀ جنب مهدیه میبد- مسجد رضوی

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – دعوت آقای عباس آقایی

از یک شنبه ۱۷  آذر  تا پنج شنبه ۲۱ آذر ماه -پنج شب-

شب ها از ساعت هیجده و پانزده دقیقه تا نوزده.

موضوع: نگاهی به جهان غیب و باطن

چکیده: 

 ــــــــــــــــــ

یزد

نشانی: بلوار پاکنژاد- نرسیده به زیر گذر معلم – مسجد و حسینیه جواد الأئمه -ع-

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی – دعوت آقای ربیعی

از شنبه ۹  آذر  تا پنج شنبه ۱۴ آذر ماه -شش شب-

شب ها از ساعت هفده و سی دقیقه تا هیجده و سی دقیقه.

موضوع: احوال قلب از منظر قرآن و روایات -با رویکرد سیر وسلوکی- (تکرار و ادامۀ بحث قلب)

چکیده: باز هم به اهمیت قلب در آیات قرآن و گوناگونی و کثرت صفات قلب در قرآن و حدیث باید اشاره کرد. قرآن پایگاهی جز قلب پیامبر (ص) برای نزول ندارد . بل نزله علی قلبک.. . عرش بزرگ خدا قلب مؤمن است؛ قلب المؤمن عرش الله الاعظم. با این اوصاف در جهت رذائل نیز قلب مرکز بسیاری از شرور و آفات است که در مسیر سیر و سلوک نخستین آن صفات قساوت قلب است و سپس مرگ قلب.

 ــــــــــــــــــ

 تفت

نشانی: تفت- نرسیده به حسینیه شاه ولی- محلۀ باغ گلابدان علیا- مسجد صاحب الزمان -عج-

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی و سالگرد شهید میر جعفری و پدر ایشان

جمعه شب ۸  آذر ماه  -یک شب-

ساعت نوزده و چهل و پنج دقیقه تا بیست و سی دقیقه.

موضوع: چغرافیای تشیع در دیدگاه امام صادق(ع) -اهمیت و ضرورت ها-

چکیده: ژئوپلتیک شیعه شاید به اندازۀ  جغرافیای تشیع روشن نباشد  اما به لحاظ معنا بسیار به هم نزدیک هستند. جغرافیای انسانی و فرهنگی و سیاسی تشیع در روایات اهل بیت (ع ) نیز مورد توجه قرار گرفته است. امام صادق(ع) می فرماید: «امام الارض ارض یسکنها الشیعه؛ رهبر و پیشوای سرزمین های انسانی سرزمینی است که شیعه در آن حضور دارد.» گسترش جغرافیای سرزمینی در قاموس دینی تنها به معنای فتوحات زمینی نیست. در روایات شیعی بیانهایی به چشم می خورد که فتوحات را در پاره ای از زمان ها نیز نکوهش می کند. هم چنان که امام رضا(ع) به فتوحات عباسی انتقاد نیز کرده است. به هر حال بحث من در این بحث به اندیشیدن در بارۀ گسترش جغرافیای انسانی و مدهبی تشیع است. این که چگونه می توان به این رشد و گسترش دست یافت. حفظ تاریخ گذشته ؛ حفظ میراث های تاریخی؛ حفظ اخلاق و منش های انسانی؛ و  رعایت آداب پسندیدۀ اسلامی  برخی از اسباب پسترش جغرافیای تشیع  است که در کنار  مبانی اساسی تأثیر گذار در گسترش جغرافیای تشیع مانند اقتصاد و علم و قذرت و سیاست به شمار می رود.  

ـــــــــــــــــ

 یزد-رستاق

نشانی: رستاق- روستای عزآباد- مسجد جامع.

مناسبت: یادبود درگذشت بانو حاجیه زهرا راعی -مادر بزرگ مادری برادر روشن و متعهد مهندس حمید رضا قانع

صبح جمعه ۸  آذر ماه -یک جلسه-

ساعت ده و سی دقیقه تا یازده و پانزده دقیقه.

موضوع: مردم و توهم خودبسندگی ازعالمان وارسته

چکیده: توهم خودبسندگی ازعالمان وارسته در مسلمانان معاصر امروزه حقیقتی است که اینجا و آنجا به چشم می خورد. دلایل پیدایش این آسیب گوناگون است. برای مثال از بی مایگی عالمان دین؛ دنیازدگی پاره ای از آنان؛ ایزوله شدن و انزوای طبقاتی عالمان؛ عزلت نشینی منفی ؛ و دلایل کوچک و بزرگ دیگری می توان نام برد. راه درمان این بیماری از یک سو تلاش برای بازگرداندن عالمان حقیقی بر سکوی شایستۀ آنان است.  و از سویی دیگر با بیداری نسل های تازه و یادآوری نیاز واقعی آنان به عالمان اهل عمل میسر خواهد گردید. در احادیث پیشوایان دین گذشته از دهها سخن و سیره در چگونگی پرورش عالمان و تشخیص درست آنان از ناشایستگان؛ و ارزش عالم و برتری آن بر زاهدان خویشبان؛ با بخش دیگری از میراث گران بهای پیشوایان دین در زمینۀ آسیب شناسی وضعیت بحرانی فرهنگی مردم نیز رو به رو هستیم. برای مثال امام علی (ع) در همین باره می فرماید «لم یستضیئوا بنور العلم و لم یلجأوا الی رکن وثیق؛ مردم واماندۀ روزگار ما نه خود به نور علم و دانش های حقیقی چراغ افروخته اند و نه به تکیه گاه های قابل اعتماد پناه برده اند» …. 

ــــــــــــــــــ

 یزد

نشانی: خ مهدی- بعد از چهار راه- رو بروی میدان کوچک- کوچه شهید کهدنارویی- منزل جواد حسینی پور.

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی و یادکرد مرحوم حسینی پور

شب ها از  دو شنبه ۴  آذر ماه تا پنج شنبه ۷ آذر ماه -چهار شب-

ساعت هیجده و سی دقیقه تا نوزده و پانزده دقیقه.

موضوع: انتظارات پیشوایان معصوم (ع) از ما

چکیده: چه انتظاراتی از شیعه در عصر حاضر هست؟ کدام انتظارات را می توان توقع پیشوایان معصوم از آنان دانست؟ این که به گونۀ اصلی عام فرموده اند؛ «کونوا لنا زینا و لا تکونوا علینا شینا؛ زینت ما باشید نه اسباب زشتی ما» دلیل بر توقع ها و انتظارات آنان از جامعۀ تشیع نیست؟ شکی نیست که این زیبایی ها و زشتی ها فقط به نمادها و شعارها و ظواهر نمی تواند محدود باشد. بلکه بیش از هر چیز به زشتی نمایی و زیبایی نمایی درونی و رفتاری و اخلاقی بازگشت می کند. بنا بر این برای پاسخ به پرسش های مطرح شده باید به تناسب زمان و شرایط محیط و نیاز عصر به برخی از مصادیق اخلاقی و رفتاری و گرایش های خاص مربوط باشد. به عنوان نمونه آیا ظرفیت و شرح صدر و تحمل مخالفان و مدارای با دگر اندیشان یکی از آرایه های بزرگ برای مرام و اندیشه و آوازۀ پیشوایان هدایت نیست؟ -به عنوان نمونۀ دوم- آیا توجه به حقوق بشر و لوازم آن و اقتضائات انسانیت، یکی از مصادیق روشن شناسائی پیشوایان و جلب توجه به آنان نیست؟ -به عنوان نمونۀ سوم- آیا پایبندی شدید به قرادادها و پیمان های فردی و اجتماعی یا اقتصادی و فرهنگی یا بین المللی یکی از ویزگی های بارز پیشوایان ما نبوده است؟ و آیا رعایت و التزام به آن در بهبود سیمای شیعه در جامعۀ امروز به ویژه در برابر مخالفان تآثیر ندارد؟    

ــــــــــــــــــ

 یزد

نشانی: خ مهدی- خ کمیته امداد- کوی سعدی- منزل مرحوم باغبان زاده.

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی و یادکرد مرحوم باغبان زاده

شب ها از  یک شنبه ۳  آذر ماه تا پنج شنبه ۷ آذر ماه -پنج شب-

ساعت نوزده و سی دقیقه تا بیست و پانزده دقیقه.

موضوع: ساختار اخلاقی در رسالت و شخصیت پیامبر (ص) -تآثیرات و الزامات-

چکیده: از آن جایی که شخصیت پیامبر به شدت اخلاقی و انسانی است باید طبعا پذیرفت که شالودۀ آیین وی نیز بر چنین پایه ای استوار باشد. همان حقیقتی که برخی از آیات قرآن و روایات و سیرۀ وی نیز بر آن دلالت روشنی دارد. بنا بر این چند مسئله را باید پذیرفت و آن ها را به مثابۀ پیش فرضی برای دین اسلام شمرد. نخست این که گزاره های تشریعی آن نمی تواند فارغ از ماهیت اخلاقی باشد به گونه ای که  شرایع دینی آن یا ذاتا اخلاقی است یا هدفی اخلاقی و انسانی را دنبال می کند یا در پی ساختن انسانی با خلق برین است. دوم این که اخلاقی بودن یا نبودن مخاطب در گرایش به اسلام و پیامبر (ص) نقش تعیین کننده دارد. بیشتر مخالفان پیامبر و اهل بیت او را کسانی شکل داده اند که از هویت های اخلاقی و هنجارهای رفتار انسانی به دور بوده اند. هم چنان که گروندگانش روحیه های اخلاقی -انسانی داشته اند.    

ــــــــــــــــــ

 میبد

نشانی: خ رشید الدین میبدی- مهدیه میبد

مناسبت: بزرگداشت شعائر اسلامی- به دعوت آقای طالبی

شب ها از  چهار شنبه ۲۹ آبان ماه تا شنبه ۲ آذر ماه -چهار شب-

ساعت بیست و یک تا بیست و یک و چهل و پنج دقیقه.

موضوع: آفات قلب -سخت دلی(قساوت)-

چکیده: سنگدلی و سخت دلی دو مفهوم جداگانه اند. اگر چه برخی مفسران چون علامۀ طباطبایی (ره) تفکیکی در این باره را یادآور نشده اند اما باید توجه داشت که این دو مفهوم را یکی نباید انگاشت.

 

 

 

یک نظر بگذارید